سلام ، آیا این بازدید اول شماست ؟ یا
صفحه 3 از 19 نخستنخست 1234513 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 21 به 30 از 190

موضوع: واقعا چرا میخواییم بریم؟ با خودمون روراست باشیم

  1. Top | #21

    تاریخ عضویت
    05 2015
    نوشته ها
    51
    میزان امتیاز
    60
    دوستان من با تمام ضعفی که در تبدیل اندیشه به متن دارم مینویسم (آماده هر قضاوتی هم هستم).
    انگیزه من از مهاجرت : به ترتیب الویت :
    1.من با وجود تمام مشکلاتی که پیش روم هست توی داستان مهاجرت؛ از زندگی کردن توی منطقه امن بی تلاطم خوشم نمیاد(تازه اگه امن باشه)
    2.من فکر میکنم در کشورم برای پیشرفت باید گاهی تظاهر به آنچه که نیستم بکنم و بابت عقایدم مورد تبعیض قرار بگیرم(اونور سکه اینه که شاید اونجا هم بابت نژادم مورد تبعیض باشم؛ اما من بعنوان یک خارجی توقعی از اونها ندارم پس نسبت واقعه ای که رخ میده به توقعم؛در کشور جدید کسر مناسبتری خواهد بود)
    3.من از تربیت کودکان در کشورم بیزارم و از داشتن فرزند توی این محیط میترسم.(میدونم اونور اختلاف فرهنگی هم میتونه دردسرساز باشه اما فکر میکنم در فضای مالتی کالچرال بهتر میشود جهتگیری داشت.
    4.من خطوط قرمزی در سر دارم که اعمال مرا بشدت کنترل میکنند(مثل فشار قضاوت دیگران از رفتار و سبک زندگی ام.و...) که هیچیک را منطقا قبول ندارم ولی عبور از خطوط قرمز غیر منطقی ام برایم دشوار است و فکر میکنم محیط جدید خود واقعی مرا به من می نمایاند.
    5.من فکر میکنم جامعه ی من(لزوما بدلیل هموطن بودنم با خوانندگان این مطلب، جامعه آنها منظورم نیست) اجازه خودشناسی را هم از من گرفته است، چرا که دایره های خطوط قرمز عرف و قانون در آن تنگ است که من مجال اینکه خودم باشم را ندارم و گاهی در تشخیص آنچه که من اعتقاد دارم و آنچه که به آن عادت دارم درمانده ام.و خودشناسی را گامی برای شادزیستنم و نیز تربیت فرزندانی که این مهارت را میدانند، میدانم.
    6.من هر آنچه را که خوب دانسته ام در طول زندگی ام انجام داده ام و از این جهت گامی برای جامعه ام برداشته ام و آنرا رها نکرده ام...اما در مقامی نمی بینم خود را که بخواهم گسترش دهم رفتار درست را....تنها کاری که امیدست انجام دهم تربیت فرزندیست که پایبند به اصولی باشد....که آنهم در فرهنگ موجود از توانم خارج است.

    چند نکته:
    من اصلا درباره کشورم سیاه نمایی نمی کنم چون اینجا خانه پدری منست
    پدری که برای تک تک عقایدش ارزش قائلم و اصول زندگی شرافتمندانه را در طول عمرش رعایت کرده؛ همواره در این خاک زیسته
    من بدنبال بیگانه شدن با این خانه پدری نیستم؛ فقط دنبال جایی ام برای آزاد اندیشیدنم ...که من کی ام؟از کجا آمده ام؟آمدنم بهر چه بود؟
    ویرایش توسط pisces90 : 2015/06/17 در ساعت 09:43 PM

  2. 4 کاربر مقابل از pisces90 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/06/17),aphrodite (2016/08/21),mehran (2015/06/17),vahid2t (2015/06/17)

  3. Top | #22

    تاریخ عضویت
    06 2015
    نوشته ها
    19
    میزان امتیاز
    9
    با سلام
    من خیلی اهل مطلب نوشتن نیستم ولی دلیلی که برای خودم دارم شاید کمی کوتاه و خنده دار باشه:
    وقتی درس و کتاب رو شروع کردم در نقطه A بودم، راهنمایی و دبیرستان منو رسوند به نقطه B و C ...کنکور رو که دادم یه دانشگاه دولتی خوب قبول شدم که منو یهو رسوند به نقطه F بعد از چهار سال فوق لیسانس قبول شدم تو دانشگاهی که منو رسوند به جایی حدود نقطه H...اون دانشگاه برام میتونست نقطه پرتابی باشه به جاهای بالاتر چون گزینه استرالیا رو جلو گذاشت جلوی راهم..جایی که بتونم برسم بهU V W
    پیشرفت تنها راه جلوی منه..گزینه ای به جز اون روی میزم نیست...حال ممکنه این رسیدن به جاهای بالا سختی های زیادی داشته باشه..ولی هرکسی میدونه که مهاجرت کار هر کسی نیست..امیدوارم مهاجرت پیشرفت همه دوستان باشه

  4. 5 کاربر مقابل از moj.86 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/06/17),locomotive (2015/07/04),Mehnoosh-Mohamad (2015/06/17),omid (2015/06/17),vahid2t (2015/06/17)

  5. Top | #23

    تاریخ عضویت
    05 2015
    نوشته ها
    22
    میزان امتیاز
    14
    سلام .
    با توجه به برنامه ریزی برای ادامه تحصیل که یکی از انگیزه های خوب برای مهاجرت هست موافقم ولی جسارت نباشه فقط در حد یک پیشنهاد دوستانه
    فکر میکنم اگر بتونید برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا یا بالاتر به آمریکا و کانادا فکر کنید شرایط بهتر و قوی تری رو در آینده تحصیلی کسب کنید. (البته این امر رو بی اطلاع از رشته تحصیلی تون و همچنین دانشگاهی که در استرالیا قصد ادامه تحصیل دارید عرض می کنم )
    واقعیت اون هست که اگه قصد ادامه تحصیل در یک رشته خوب و یک دانشگاه قوی و طراز اول رو دارید قطعا باید به امریکا فکر کنید چون شرایط علمی و تحصیلی اونجا به مراتب از استرالیا و خیلی جاهای دیگه بالاتر هست
    با آرزوی موفقیت

  6. کاربر مقابل از omid عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Ally (2015/07/31)

  7. Top | #24

    تاریخ عضویت
    06 2015
    نوشته ها
    19
    میزان امتیاز
    9
    نقل قول نوشته اصلی توسط omid نمایش پست ها
    سلام .
    با توجه به برنامه ریزی برای ادامه تحصیل که یکی از انگیزه های خوب برای مهاجرت هست موافقم ولی جسارت نباشه فقط در حد یک پیشنهاد دوستانه
    فکر میکنم اگر بتونید برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا یا بالاتر به آمریکا و کانادا فکر کنید شرایط بهتر و قوی تری رو در آینده تحصیلی کسب کنید. (البته این امر رو بی اطلاع از رشته تحصیلی تون و همچنین دانشگاهی که در استرالیا قصد ادامه تحصیل دارید عرض می کنم )
    واقعیت اون هست که اگه قصد ادامه تحصیل در یک رشته خوب و یک دانشگاه قوی و طراز اول رو دارید قطعا باید به امریکا فکر کنید چون شرایط علمی و تحصیلی اونجا به مراتب از استرالیا و خیلی جاهای دیگه بالاتر هست
    با آرزوی موفقیت
    امید جان
    تعدادی از دوستان من بعد از فراغت از تحصیل راهی امریکا و دیگر کشورها برای اخذ مدرک دکتری شدند..من در حین تحصیل مشغول به کار شدم ( عمران) و علاقه چندانی به ادامه تحصیل در مقطع دکتری ندارم. علت اصلیش هم اور کوالیفای بودن و محدود شدن زمینه کاری فقط در دانشگاهه. البته هنوز هم به قطعیت در ادامه ندادن تحصیل نرسیدم.
    به خاطر همین و بخاطر مطالبی که همه دوستان اشاره میکنند مثل آزادی و مشکلات ایران تصمیم گرفتم تا با ویزای 476 به استرالیا مهاجرت کنم...

  8. 2 کاربر مقابل از moj.86 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/06/17),omid (2015/06/17)

  9. Top | #25

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    225
    محل سکونت
    تهران / ایران
    تخصص
    Civil Engineer
    میزان امتیاز
    193
    نقل قول نوشته اصلی توسط vahid2t نمایش پست ها
    دوست من(اسمت رو هم نمیدونم) منظور من از شهامت این نیست که شما از کسی ترسیدید! شهامت بیان عقیده یعنی هر چه درباره نقاط منفی یا مثبت مهاجرت و دلیل خود میدانید با با درمیان بگذارید. سوء تعبیر نکنین. من به کسی جسارت نمی کنم خدای ناکرده و اهل قضاوت هم نیستم. من قبل از سانسور متن شما رو خوندم ولی پاسخ ندادم و فک کردم شاید دوست ندارید منتشر شود. من هم دارم شهامت رو تمرین میکنم باور کن.
    وحید جان فکر میکنم اگر نوشته من رو خوندید پس احتمالا متوجه شدید که چرا سانسورش کردم. دلیلش این بود که مطمئن بودم این بحث ما به جایی نخواهد رسید و جز اتلاف وقت و انرژی چیزی عایدمون نمیکنه.
    به هر حال دوست عزیز امیدوارم در راهی که پیش گرفتید موفق باشید

  10. Top | #26

    تاریخ عضویت
    05 2015
    نوشته ها
    22
    میزان امتیاز
    14
    نقل قول نوشته اصلی توسط moj.86 نمایش پست ها
    امید جان
    تعدادی از دوستان من بعد از فراغت از تحصیل راهی امریکا و دیگر کشورها برای اخذ مدرک دکتری شدند..من در حین تحصیل مشغول به کار شدم ( عمران) و علاقه چندانی به ادامه تحصیل در مقطع دکتری ندارم. علت اصلیش هم اور کوالیفای بودن و محدود شدن زمینه کاری فقط در دانشگاهه. البته هنوز هم به قطعیت در ادامه ندادن تحصیل نرسیدم.
    به خاطر همین و بخاطر مطالبی که همه دوستان اشاره میکنند مثل آزادی و مشکلات ایران تصمیم گرفتم تا با ویزای 476 به استرالیا مهاجرت کنم...
    من صرفا با در نظر گرفتن این فرضیه که شما قطعا هدفتون ادامه تحصیل هست و از طرفی با در نظر گرفتن رشته فناوری اطلاعات بعنوان رشته تحصیلی تون پیشنهاد دادم . چون تو این زمینه آمریکا بسیار قوی و پیشتاز هست و دوستان زیادی رو دارم که امریکا از طریق فاند در دانشگاه های طراز اول مشغول به تحصیل شدن! البته با سبقه علمی خوب در ایران
    اما آنچه که شما عرض کردید رو موافقم و اگر بحث زندگی و همچنین شرایط گرفتن اقامت و ... به دلایل دیگری جز تحصیل باشه قطعا استرالیا یکی از گزینه های خوب خواهد بود
    در هر صورت امیدوارم در مراحل کاری و زندگی موفق باشید

  11. Top | #27

    تاریخ عضویت
    05 2015
    نوشته ها
    51
    میزان امتیاز
    60
    نقل قول نوشته اصلی توسط M.S.T نمایش پست ها
    وحید جان فکر میکنم اگر نوشته من رو خوندید پس احتمالا متوجه شدید که چرا سانسورش کردم. دلیلش این بود که مطمئن بودم این بحث ما به جایی نخواهد رسید و جز اتلاف وقت و انرژی چیزی عایدمون نمیکنه.
    به هر حال دوست عزیز امیدوارم در راهی که پیش گرفتید موفق باشید
    جناب MST بقیه اعضا از نوشته شما استفاده خواهند کرد.
    قضاوت بحث را هم به خرد عمومی بسپارید؛
    صبوری در اختلاف نظرها شاید موجب ارتقای کیفیت فعالیتهای گروه شود
    ممنون

  12. Top | #28

    تاریخ عضویت
    06 2015
    نوشته ها
    19
    میزان امتیاز
    9
    نقل قول نوشته اصلی توسط omid نمایش پست ها
    من صرفا با در نظر گرفتن این فرضیه که شما قطعا هدفتون ادامه تحصیل هست و از طرفی با در نظر گرفتن رشته فناوری اطلاعات بعنوان رشته تحصیلی تون پیشنهاد دادم . چون تو این زمینه آمریکا بسیار قوی و پیشتاز هست و دوستان زیادی رو دارم که امریکا از طریق فاند در دانشگاه های طراز اول مشغول به تحصیل شدن! البته با سبقه علمی خوب در ایران
    اما آنچه که شما عرض کردید رو موافقم و اگر بحث زندگی و همچنین شرایط گرفتن اقامت و ... به دلایل دیگری جز تحصیل باشه قطعا استرالیا یکی از گزینه های خوب خواهد بود
    در هر صورت امیدوارم در مراحل کاری و زندگی موفق باشید
    ممنون امید جان..با آرزوی موفقیت برای همه

  13. Top | #29

    تاریخ عضویت
    05 2015
    نوشته ها
    44
    میزان امتیاز
    37
    نقل قول نوشته اصلی توسط pisces90 نمایش پست ها
    دوستان من با تمام ضعفی که در تبدیل اندیشه به متن دارم مینویسم (آماده هر قضاوتی هم هستم).
    انگیزه من از مهاجرت : به ترتیب الویت :
    1.من با وجود تمام مشکلاتی که پیش روم هست توی داستان مهاجرت؛ از زندگی کردن توی منطقه امن بی تلاطم خوشم نمیاد(تازه اگه امن باشه)
    2.من فکر میکنم در کشورم برای پیشرفت باید گاهی تظاهر به آنچه که نیستم بکنم و بابت عقایدم مورد تبعیض قرار بگیرم(اونور سکه اینه که شاید اونجا هم بابت نژادم مورد تبعیض باشم؛ اما من بعنوان یک خارجی توقعی از اونها ندارم پس نسبت واقعه ای که رخ میده به توقعم؛در کشور جدید کسر مناسبتری خواهد بود)
    3.من از تربیت کودکان در کشورم بیزارم و از داشتن فرزند توی این محیط میترسم.(میدونم اونور اختلاف فرهنگی هم میتونه دردسرساز باشه اما فکر میکنم در فضای مالتی کالچرال بهتر میشود جهتگیری داشت.
    4.من خطوط قرمزی در سر دارم که اعمال مرا بشدت کنترل میکنند(مثل فشار قضاوت دیگران از رفتار و سبک زندگی ام.و...) که هیچیک را منطقا قبول ندارم ولی عبور از خطوط قرمز غیر منطقی ام برایم دشوار است و فکر میکنم محیط جدید خود واقعی مرا به من می نمایاند.
    5.من فکر میکنم جامعه ی من(لزوما بدلیل هموطن بودنم با خوانندگان این مطلب، جامعه آنها منظورم نیست) اجازه خودشناسی را هم از من گرفته است، چرا که دایره های خطوط قرمز عرف و قانون در آن تنگ است که من مجال اینکه خودم باشم را ندارم و گاهی در تشخیص آنچه که من اعتقاد دارم و آنچه که به آن عادت دارم درمانده ام.و خودشناسی را گامی برای شادزیستنم و نیز تربیت فرزندانی که این مهارت را میدانند، میدانم.
    6.من هر آنچه را که خوب دانسته ام در طول زندگی ام انجام داده ام و از این جهت گامی برای جامعه ام برداشته ام و آنرا رها نکرده ام...اما در مقامی نمی بینم خود را که بخواهم گسترش دهم رفتار درست را....تنها کاری که امیدست انجام دهم تربیت فرزندیست که پایبند به اصولی باشد....که آنهم در فرهنگ موجود از توانم خارج است.

    چند نکته:
    من اصلا درباره کشورم سیاه نمایی نمی کنم چون اینجا خانه پدری منست
    پدری که برای تک تک عقایدش ارزش قائلم و اصول زندگی شرافتمندانه را در طول عمرش رعایت کرده؛ همواره در این خاک زیسته
    من بدنبال بیگانه شدن با این خانه پدری نیستم؛ فقط دنبال جایی ام برای آزاد اندیشیدنم ...که من کی ام؟از کجا آمده ام؟آمدنم بهر چه بود؟
    pisces90 عزیز
    اگه شما با این ادبیات زیبا ضعف داری ما که دیگه پس ول معطلیم!!!
    در مورد تبعیض در کشوری مثل استرالیا اصلن نگران نباش. تو در استرالیا یا امریکا یا کانادا هرگز یه خارجی نیستی بلکه فقط یه تازه واردی. این کشورها متعلق به همه است. همه ای که قانونش را رعایت کنند تا همیشه خوب باقی بمونه. هر کس به تو گفت اهل کجایی با جسارت تمام بهش بگو خودت اهل کجایی؟ اگه گفت من استرالیایی ام تو هم بگو منم اومدم که استرالیایی باشم. با اروپا خیلی فرق داره. اروپا آره عرق نژادی دارند و درست هم هست و شما همیشه در اروپا خارجی هستی.
    در مورد تربیت فرزندان خیلی نگران نباش. من و تو هم همینجا بزرگ شدیم و درس خواندیم و راهمونو پیدا کردیم. مسلما در جوامع بهتر خیالمون راحت تره.
    می فهمم چی میگی! اگه زیادی خوب باشی در ایران طور ناجوری نگاهت می کنن. اما بگذار نگاه کنن چون تو داری سهم خودتو درست ادا میکنی. امیدوارم در راهی که در پیش گرفتی موفق باشی و مرسی از شرکتت در این بحث.

  14. 3 کاربر مقابل از vahid2t عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/06/17),omid (2015/06/17),pisces90 (2015/06/17)

  15. Top | #30

    تاریخ عضویت
    05 2015
    نوشته ها
    44
    میزان امتیاز
    37
    نقل قول نوشته اصلی توسط M.S.T نمایش پست ها
    وحید جان فکر میکنم اگر نوشته من رو خوندید پس احتمالا متوجه شدید که چرا سانسورش کردم. دلیلش این بود که مطمئن بودم این بحث ما به جایی نخواهد رسید و جز اتلاف وقت و انرژی چیزی عایدمون نمیکنه.
    به هر حال دوست عزیز امیدوارم در راهی که پیش گرفتید موفق باشید
    سلیم جان!
    من متنتو خوندم ولی نفهمیدم چرا حذف کردی. چرا به جایی نرسه؟ اگه بتونیم بحثو کنترل کنیم تا به بیراهه نره حتما مفید واقع میشه. دوستانی که دلایلشونو گفتن نگاه کن. خیلیاش چیزایی بوده که شاید ما بهشون فکر نمیکردیم. ما قرار نیست اینجا خودمونو اثبات کنیم یا من بگم حق با منه یا یکی بگه حق با فلانیه. اینجا هرکس از طرف خودش صحبت میکنه. اگه هم کمی به بیراهه رفت من با معذرت خواهی همه چیو بگردن گرفتم تا قضیه همونجا تموم بشه. منتظر نظرات مفید همه هستیم.

  16. کاربر مقابل از vahid2t عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Ally (2015/06/17)

صفحه 3 از 19 نخستنخست 1234513 ... آخرینآخرین

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •