سلام ، آیا این بازدید اول شماست ؟ یا
صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 1 به 10 از 11

موضوع: فرهنگ ایران ، تاریخ ایران و بچه ها بعد از مهاجرت

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    12 2014
    نوشته ها
    196
    محل سکونت
    Perth
    تخصص
    Computer Network Engineer
    میزان امتیاز
    748

    فرهنگ ایران ، تاریخ ایران و بچه ها بعد از مهاجرت

    اتفاق بامزه ای افتاد. چند بار افتاده البته و این بار دیگه گفتم در موردش اینجا یه مبحث باز کنم.
    ایرانی های زیادی رو میشناسم که بسیار ایران ایران می کنند و روی فرهنگ ایرانی حساس هستند. (بحث من اصلا در مورد درستی و غلطی نیست ) . خیلی دیدم که تلاش می کنند که این فرهنگ ایرانی رو به بچه هاشون انتقال بدن. سعی میکنند یه تاریخچه از فرهنگی رو که بهش احساس تعلق دارند رو انتقال بدن به فرزندشون. حالا میزان موفقیت چه حد بوده رو خودشون شاید ندونن. شاید ندونن که بچه ممکنه در محیط خونه رفتاری " مجبور " و یا " تظاهر " رو در پیش بگیره
    من بچه های زیادی رو میبینم که ایرانی هستند و حالا یا نسل دوم هستند و یا بزرگ شده اینجا. یه دختر خانم سال 10 رو دیدم امروز با چند تا از دوستاش برای کاری اومده پیش من. یوزرش رو میپرسم ، میگه فلانی (یه اسم ایرانی). بر حسب علاقه سوال کردم آیا ایرانی هستی؟ (شاید سوال من درست هم نبود) بشدت جا خورد. شدیدا خجالتزده شد. زیر نگاه بسیار کوتاهی به دوستاش کرد و بعد برافروخته گفت نه من استرالیایی هستم. والدینم ایرانی هستند ، اونها ایرانی هستند! مورد دیگه رو بخاطر دارم که دحتر سال 12 بود. من خانواده اش رو میشناسم و میدونم 4 ساله اومدن اینجا. حتی یکبار پیک نیک هم رفتیم. من نا خودآگاه ازش در مورد فوتبال (به انگلیسی ) پرسیدم و پاسخ : هیچ چیز ایران به من ربطی نداره. من استرالیایی هستم

    هدفم فقط این بود که این نکته رو بگم تمام تاریخی رو که ما بعنوان بزرگسال تجربه کردیم مربوط به ماست. مهاجرت این شانس انتخاب رو پیش روی بچه میزاره. مهاجرت میزاره بچه از چیزی که بهش تعلق داره اگر خوشش نیومد ، یه ماسک بزاره روش و فراموشش کنه. حالا مهم نیست شما چقدر ایران ایران میکنین. اون توسط اجتماع بزرگ میشه و وقتی می خواد خودش رو اونجا نشون بده تصویر قالب رو انتخاب می کنه و نه تصویری که شما تزریق می کنین
    ویرایش توسط babaak : 2015/02/03 در ساعت 12:06 PM
    "A lion doesn't concern himself with the opinions of a sheep"
    Tywin Lannister

  2. 12 کاربر مقابل از babaak عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/07/28),hamsh (2015/02/03),M.S.T (2015/02/04),mata (2015/02/07),mazdak2536 (2015/02/06),mehran (2015/02/04),mhd.hdr (2015/02/03),mohammad_eslami (2015/02/03),محمد (2015/03/04),ترمه (2015/02/26),حمید (2015/02/20),دامون (2015/02/03)

  3. Top | #2

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    428
    تخصص
    اطلاعاتی وارد نشده
    میزان امتیاز
    478
    دقیقا کاری که پدر مادر ماها هم به نحوی سعی کردن انجام بدن ولی متاسفانه یا خوشبختانه موفق نشدن ...

  4. 2 کاربر مقابل از mohammad_eslami عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    babaak (2015/02/03),محمد (2015/03/04)

  5. Top | #3

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    289
    محل سکونت
    Shiraz, Iran
    تخصص
    Construction Project Manager
    میزان امتیاز
    626
    بابك جان... من چون در جايگاه والدين نيستم نمي دونم چقدر حق اظهار نظر دارم...

    اما به عنوان يه فرزند مي تونم اظهار نظر كنم

    متاسفانه روحيه اي كه در بين والدين ايراني وجود داره اينه كه بچه رو يه جورايي جزء مايملكي مي دونند كه مي تونند در موردش تصميم قطعي بگيرند... به نوعي اين پيش فرض كه هرچيزي كه من دوست دارم رو فرزندم بايد داشته باشه (بدون توجه به اين كه آيا او اساساً چنين چيزي رو دوست داره يا اين كه اساساً براش مفيد هست يا نه) ريشه ي اصلي مشكل هست.

    اگر اين روحيه يه مقدار كمرنگ تر بشه، و رفتار خاصي در اين زمينه به بچه ها حكم نشه، بعد از اون به نظر من اطلاع رساني و كسب شناخت از تاريخ ايران و هر جاي ديگه مي تونه مثبت باشه.... براي مثال دونستن زبان فارسي در كنار زبان انگليسي مي تونه براي هر كسي يه قابليت باشه و حتي ممكنه در بزرگسالي زمينه هاي شغلي ايجاد كنه... پس بهتره كه بچه از چنين فرصتي محروم نشه... اما اجبار به رفتارها رو من هم صحيح نمي دونم....

    يادم هست يكي از دوستانم كه مادرش گيلك بود و پدرش ترك و خودش متولد تهران، از پدر و مادرش گله مي كرد كه اگر شما گيلكي و تركي رو به من ياد داده بوديد الان دو تا زبون ديگه رو هم مي دونستم....
    پشت درياها شهري ست..... قايقي بايد ساخت.......
    Subclass 189
    Lodge:2014-05-02
    Visa Granted: 2015-02-04

  6. 7 کاربر مقابل از mhd.hdr عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/07/28),babaak (2015/02/03),hamsh (2015/02/03),mazdak2536 (2015/02/06),محمد (2015/03/04),حمید (2015/02/20),دامون (2015/02/03)

  7. Top | #4

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    140
    میزان امتیاز
    87
    مهدی و بابک عزیز
    نکات ارزشمندی رو مطرح کردید
    ممنون
    من هم چون پدر هستم یک نکته اضافه کنم
    من از الان دارم رو خودم کار می کنم که به دخترم که احتمالا تا ما بریم اونور، دیگه باید بره مدرسه، اینه که فقط بهش یاد بدم که به انسانیت معتقد و پایبند باش و دیگه جزئیاتش رو می گذارم تا خودش درک کنه و نمی خوام مثل مدلی که توش بزرگ شدیم تمام چارچوبها رو تو ذهنش صلب کنم و با افکار و دانسته های خودم، محدودش کنم
    شکل زیر یه جورایی این رو بهم تداعی میکنه که اطلاعات من محدوده و تازه این اطلاعات برای منه و نه دخترم، فقط وظیفه من اینه که بهترین شرایطی که امکانش رو دارم براش ایجاد کنم و اون خودش باید تصمیم بگیره که کدوم مسیر رو بره و من تو هر مسیری که رفت دوست و مشاورش باشم

    تو ماجرای فرهنگ و انتخاب ملیت هم همین استراتژی رو خواهم داشت البته این که دخترم بدونه که از کدوم فرهنگ و ریشه با تمام نقاط ضعف و قوتش اومده، طبعا بهش کمک زیادی خواهد کرد تا هم دلایل اصلی مهاجرت ما رو درک کنه و هم بتونه بهتر با محیط جدیدش کنار بیاد
    ویرایش توسط hamsh : 2015/02/03 در ساعت 09:34 PM

  8. 7 کاربر مقابل از hamsh عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/08/03),mata (2015/02/07),mazdak2536 (2015/02/06),mhd.hdr (2015/02/04),ترمه (2015/02/26),حمید (2015/02/20),دامون (2015/02/03)

  9. Top | #5

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    157
    میزان امتیاز
    419
    بسیار نکات ظریفی مطرح شد. من همیشه یکی از دغدغه هام در مهاجرت این بوده که فرزندم شاید با زور یا حتی علاقه فارسی یاد بگیره.حتی شاید پای سفره شب یلدا یا هفت سین هم بشینه. اینها چیزایی هستن که خیلی بچه ها دوست دارن. اما عمرا" نمیتونه حافظو باز کنه و بدون غلط یه غزل بخونه. حتی اگه بازهم انقدر زور زده باشیم که بتونه بخونه اونم بدون غلط از اون غزل سیراب نمیشه.
    این یه واقعیته. باورش کنیم یا نه ، قبولش کنیم یا ، چیزی رو عوض نمیکنه. اینکه بچه ها به ملیت والدینشون مفتخر هستند یا نه کاملا به حلقه دوستانشون و البته سنی که توش هستن وابسته هست. خواهر زاده هشت ساله (که پسر هست)من همونجور که بازی تیم ایتالیا رو پیگیری میکنه واسه تیم والیبال ایران هم رفته استادیوم و صورتشو رنگ کرده. اما وقتی ایتالیا و ایران بازی داشتن مونده بود ! و در نهایت ایتالیا رو انتخاب کرد.
    دخترها از اینکه چیزی باعث تفاوتشون بشه تو جمع بیشتر فراری هستن. بنابرین کمتر به ملیت والدین علاقه نشون میدن تا پسرها. اما به هر حال اصرار و اجبار در یادگیری زبان مادری هم اثرات عکس میذاره و فرزند رو از همه چیز اون فرهنگ زده میکنه. من معتقدم در سنی که بچه ها ثبات شخصیت پیدا میکنند نود درصدشون میلت والدین رو دوست دارن و خیلی آرزو دارن که وطن ویران رو از نزدیک ببینن.

  10. 9 کاربر مقابل از احسان_نقشه بردار عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/07/28),mazdak2536 (2015/02/06),mhd.hdr (2015/02/04),mohammad_eslami (2015/02/04),Reza (2015/03/01),محمد (2015/03/04),ترمه (2015/02/26),حمید (2015/02/20),دامون (2015/02/04)

  11. Top | #6

    تاریخ عضویت
    10 2014
    نوشته ها
    1,249
    محل سکونت
    سیدنی
    تخصص
    Registered Migration Agent
    میزان امتیاز
    2629
    ممنون از بابک بابت تاپیک خوبی که شروع کرد و بقیه دوستان که نظرات قشنگی دادند.
    هرچقدر پسرم بزرگتر میشه این دغدغه برام بیشتر میشه و فکر کنم فرق باشه بین بچه هایی که اینجا به دنیا میان با اونهایی که بعد از سه چهار سالگی میان استرالیا . اما واقعیت اینه که دست نیست و نمیشه فشار اورد به بچه ها برای شناخت فرهنگ ایرونی ، باید به خدشون سپرد . من چند ماهی که آرون داشت به حرف میفتاد به اشتباه بهش فشار اوردم که فارسی شروع به صحبت کنه و بچه ، شش ماه هیچ چیزی نگفت و اصطلاحا استاپ کرد تا فشار رو از روش برداشتم دوباره شروع کرد . البته انگلیسی زبان غالبش بود و من کاری از ستم بر نمی آد . همینکه فارسیرو متوجه میشه در این مرحله برام کافیه .
    من تنها چیزی که میخوام اینه که بتونم احساساتم رو با پسرم درست در میون بزارم و به زبان انگلیسی نمیتونم اینکار رو بکنم پس دوست دارم فارسی رو متوجه شه . انتظاری هم بابت فهمیدن حافظ و سعدی و ... ازش ندارم . اصلاهم نمیخوام بدونه کوروش و داریوش کی بودن چون ممکنه کنجکاوی کنه بفهمه صفوی و قاجار و پهلوی و بعدش چی بوده . چه کاریه ، من که خودم ایران بزرگ شدم دلیلی برای افتخار به تاریخ و فرهنگ مملکتم ندارم ، چه انتظاری از این بچه هست ؟
    جدیدا دوست نسل دومی زیاد پیدا کردم و دارم روشون تحقیق میکنم . البته بیشتر به خاطر آرون ولی همونطور که احسان گفت ، به نظر میرسه پسرها ( مردها) راحت ترن با بک گراندشون . دوست با اصلیست لینانی دارم که به اصرار خودش ، هجده سالگی رفته یه دوره تو دانشگاه آمریکایی لبنان دیده و برگشته فقط به خاطر اینکه با اون فرهنگ آشنا شه و الان هم خیلی راخت از المانهای فرهنگ خاورمیانه یاد میکنه و به اوها اشاره میکنه و اخبار رو هم دنبال میکنه . مثال جلب زیاددارم که بزنم
    یه نکته دیگه هم اینه که فکر میکنم مدیریت و سعی در ایجاد رابطه دوستانه بین بچه ها با پسرخاله و عمو و دختر دایی و اینها خیلی میتونه کمک کنه به راحتی بچه با بک گراندش ، این رو از ارتباطم با دوستان نسل دومی فهمیدم.
    الان خوابم میاد ، بازم یادم میاد ، یه سری نوت هم نوشتم که از روی اونها براتون بازم میگم .

    خیلی دوست دارم بدونم اسپارک تجربش چیه با توجه به اینکه دو تا بچه بزرگ داره . امیدوارم از این دور و بر رد شه .

  12. 10 کاربر مقابل از دامون عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/07/28),babaak (2015/02/05),hamsh (2015/02/04),M.S.T (2015/02/05),mata (2015/02/07),mazdak2536 (2015/02/06),mhd.hdr (2015/02/04),محمد (2015/03/04),ترمه (2015/02/26),حمید (2015/02/20)

  13. Top | #7

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    80
    میزان امتیاز
    92
    من یه پسر 10 ساله دارم و متاسفانه یا خوشبختانه بابد بگم اصلا نمیشه به نسل الان زور گفت و فقط باید راهنمایی کرد و منتظر شد تا ببینیم اونا نهایتا چه تصمیمی میگیرن و به تصمیمشون با اینکه خیلی خیلی سخته، احترام گذاشت. اینو اینجا به یادگار می نویسم تا بعدا خودم بیام ببینم نتیجه ی واقعی با نتیجه ی دلخواه تفاوت داره یا شباهت. من توی تربیت روی ایرانی بودن مانور نمیدم گرچه خیلی مهمه که پسر من شعر ها رو غلط نخونه (ما با هم حافظ میخونیم) و توی نوشتن غلط املایی نداشته باشه و حتی خوشنویسی انجام بده(یعنی اگر ما توی استرالیا زندگی کنیم باز هم بدون غلط خوندن متون کلاسیک و مدرن انگلیسی و بدون غلط دیکته نوشتن و خوشنویسی برام مهمه) ولی اینکه آی دنیا بیاید ما رو حلوا حلوا کنید ما ایرانی هستیم و اینا نه. در مورد فرهنگ که چرا روش تاکید میکنم که پسرم فرهنگ های صحیح ایرانی رو یاد بگیره اینه که به نظر من فرهنگ ریشه هر آدمی میتونه باشه. مخصوصا انسانهای شرقی که تقریبا نصف زندگیشون فرهنگی هست. خدا رو شکر هنوز توی شرق فرهنگ منسجم تر از غرب هست و توی این فرهنگ ریشه ها قویتر هستند. البته من این رو هم یادآور کنم من و پسرم زیاد راجع به فرهنگ جدیدی که تقریبا نميدونیم چیه صحبت میکنیم و من همیشه تاکید دارم که خوبهای فرهنگشون مال ما و بدهای فرهنگشون مال خودشون. ولی چه کسی قراره بین این خوب و بد فرق بزاره؟ و تمایز بین این دو تا رو کی تشخیص میده؟ و من فکر میکنم این جا مشکل اصلی شروع میشه. برای تشخیص بد از خوب باید مقایسه انجام بشه و این مقایسه رو ما با چی باید انجام بدیم؟ با فرهنگ خودمون؟ اینجاست که به نظر من باید برگردیم به سمت فلسفه. و یه جور تفکر فلسفی رو یاد بچه ها بدیم که چرا و چگونه؟ خودشون باید بتونن با اصل فطرت خودشون این تمیز رو قائل بشن و کمک ما در این زمینه بسیار محدوده. من خودم شخصا یه سری تربیتهای روانشناختی رو شروع کردم و منتظرم ببینم نتیجه چی میشه. اما نتیجه ی مورد انتظار من اینه: پسر من بعد از بحران بلوغ با پذیرفتن و یکی شدن با جامعه ی استرالیا، بطور خودجوش و بدون فشار، قلبش برای ایران هم می تپه و ارزش های ملی مذهبی رو قدر میدونه. تا ببینیم این چرخ گردون به کدوم سمت میچرخه.

  14. 2 کاربر مقابل از freedom عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    محمد (2015/03/04),حمید (2015/02/20)

  15. Top | #8

    تاریخ عضویت
    11 2014
    نوشته ها
    289
    محل سکونت
    Shiraz, Iran
    تخصص
    Construction Project Manager
    میزان امتیاز
    626
    ديروز با يكي از دوستان عازم كانادا كه دو تا كوچولوي 5 و 2 ساله داره صحبت مي كردم.

    دغدغه ش اين بود كه چه چيزهايي مي تونه كمك كنه كه بچه ها توي سالهاي اول مهاجرت دچار بحران هاي سرخوردگي و افسردگي نشن....
    امكاناتي مثل خونه و مشخصاتش، ماشين، وسايل زندگي و يا اين كه ارتباطاتي كه بايد براي بچه ها ايجاد بشه.
    و البته قطعاً اين مساله براي سنين مختلف و همين طور بر اساس جنسيت بسيار متفاوته

    اين موضوع براي اگرچه براي من كاربردي نداره.. ولي به عنوان يه مساله ي روانشناسانه به نظرم موضوع جالبي اومد و فكر مي كنم براي خيلي از دوستان مي تونه مفيد باشه.
    به خصوص تجربيات دوستان ساكن استراليا و يا دوستاني كه تجربه ي زندگي توي كشورهاي ديگه رو دارند مي تونه خيلي مفيد باشه.

    اميدوارم Off topic محسوب نشه بابك جان.
    ویرایش توسط mhd.hdr : 2015/02/06 در ساعت 05:26 PM
    پشت درياها شهري ست..... قايقي بايد ساخت.......
    Subclass 189
    Lodge:2014-05-02
    Visa Granted: 2015-02-04

  16. 2 کاربر مقابل از mhd.hdr عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    babaak (2015/02/06),محمد (2015/03/04)

  17. Top | #9

    تاریخ عضویت
    12 2014
    نوشته ها
    378
    میزان امتیاز
    656
    با ادب و احترام خدمت همه دوستان و تشکر ویژه از بابک خان بخاطر تاپیک

    این یه موضوع بسیار پیچیده هست که از بچه به بچه، جنس، فرهنگ و خانواده متفاوت هست و نمیشه یه نسخه کلی براش نوشت امابه نظرم حساسیت نبایستی نشون داد.
    بچه ها وقتی خیلی کوچک هستنده این موضوع براشون قابل هضم نیست و فشار آوردن بهشون باعث مشکلات بسیاری میشه(همانطور که دامون عزیز اشاره کردن)
    وقتی بزرگتر میشن در نوجوانی معمولا میخوان ابراز وجود بیشتر واستقلال بیشتری داشته باشن که این بار اصرار والدین کاملا نتیجه معکوسی داره و....

    بطور کلی فکر میکنم بایستی به صورت غیرمستقیم و فقط جنبه آگاهی بیشتر بایستی به بچه ها این موارد رو اشاره کرد اونم نه تحمیلی ، بازهم تاکید میکنم فرد با فرد فرق داره و به نظرم همیشه فرهنگ برتر غلبه میکنه، خواسته یا نا خواسته، این دست من و شما نیست ولی واسه اینکه بچه ها با فرهنگ جدید آشنا شن باید بهشون کمک کرد و در کنارش گوشه های مهمی از فرهنگ ایرانی( البته اگه بشه چیزی که الان تو ایران هست رو اسمشو فرهنگ گذاشت)که اونهم مربوط به تاریخه و الان تو خود ایران بچه هاکمتر باهاش اشنا هستن ، بهشون نشون داد

    من به نظرم نگرانی در این مورد نبایستی دغدغه والدین باشه چراکه ما خودمون پر از ایراد و مشکل هستیم و یه فرهنگ برتر و قوی نداریم که بخوایم نگران از دست داشتنش باشیم (والا به خدا)

    درمورد گذشته هم که همش به اون می بالیم بچه ها که بزرگتر شدن کم کم اشنا میشن، حالا بچه ام مثلا طرفدار ایران باشه یا استرالیا خیلی مهم نیست(بهر حال دو ملیتی هستن) واقعیت اینه که اگه بجه با والدین وفرهنگشون بتونه ارتباط قوی تری پیدا کنه ،خودش تصمیم میگیره و اونم به نظر من خیلی نباید بهش حساسیت نشون داد

  18. 6 کاربر مقابل از mazdak2536 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    babaak (2015/02/06),mata (2015/02/07),shima (2015/02/20),محمد (2015/03/04),حمید (2015/02/20),دامون (2015/02/06)

  19. Top | #10

    تاریخ عضویت
    12 2014
    نوشته ها
    196
    محل سکونت
    Perth
    تخصص
    Computer Network Engineer
    میزان امتیاز
    748
    امروز دقیقا همون اتفاق چند روز پیش تکرار شد! اینبار یه آقا پسر بود و من ازش پرسیدم اسمت شبیه استرالیایی ها نیست و به ایرانی ها می خوره. پدر مادرت ایرانی هستند؟ گفت آره. بعد گفتم منم ایرانی هستم. کلی رفیق شدیم الان با هم. وقتی تو سالن میبینه من رو احساس میکنم میاد با یه لبخندی سلام میکنه اصلا روح آدم شاد میشه.
    Feeling Kheyli khob now
    "A lion doesn't concern himself with the opinions of a sheep"
    Tywin Lannister

  20. 7 کاربر مقابل از babaak عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Ally (2015/07/28),freedom (2015/02/13),M.S.T (2015/02/14),mazdak2536 (2015/02/13),mhd.hdr (2015/02/13),Migrant (2015/02/13),حمید (2015/02/20)

صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •